ავტოპიის ციკლი / AUTOPIA CYCLE

პროექტ “აღმოაჩინე ელიავას” პირველი ეტაპის შემაჯამებელი გამოფენა

17:00-19:00
10.06.2014 ელიავას ბაზრობა, 156 ჯიხური (მანქანის ნაწილებში), თბილისი

ჩვენ, ორი კონცეპტუალისტი ხელოვანი, დონიკა ჩინა (ალბანეთი) და კატარინა შტადლერი (ავსტრია, საქართველო) ვმუშაობთ ნარჩენების გადამუშავებისა და თვით-ჩართულობის თემაზე. ჩვენი სამუშაო ადგილია ელიავას ბაზრობის მანქანების ნაწილების განყოფილება – ტერიტორია, რომელიც გარედან, თბილისის მოსახლეობის უდიდესი ნაწილისთვის დაბინძურებულ, ქაოტურ და დაბალი სტანდარტის მქონე სივრცესთან ასოცირდება. ამ ადგილის შეფასებისას მასში ხშირად იმას ხედავენ, რაც ის არ არის. მას არ აღიქვამენ სივრცედ, რომელსაც სინამდვილეში წარმოადგენს.

ადგილის რიტმს რუტინული სამუშაო საათები, არსებული სივრცე, თავად გამყიდველებს და შესაძლო მყიდველებს შორის არსებული ურთიერთობები განსაზღვრავს. ერთი შეხედვით ეს ციკლი მხოლოდ ფულის გარშემოა კონცენტრირებული, რაც ბაზრობას როგორც ასეთს ფინანსური ურთიერთობების ადგილად აქცევს. მაგრამ უფრო ყურადღებით დაკვირვებისას ხილული ხდება ბაზრობის ცხოვრების სხვა ასპექტიც: გასაყიდი ნივთები, ისევე როგორც ზოგადად ინფრასტრუქტურა უმეტესად მეორადი პროდუქციისგან, ნარჩენებისა და გადაყრილი ნივთებისგანაა შექმნილი.

მასალების გადამუშავება ემყარება არა მხოლოდ იმპროვიზაციის პრინციპს, არამედ ითვალისწინებს შეზღუდულ პირობებში მუშაობის შესაძლებლობების ცოდნასაც, რომელიც სავარაუდოდ საბჭოთა პერიოდში წარმოიშვა და პროდუქტების ნაკლებობის გამო შესაძლო გამოსავალის ძიებით იყო განპირობებული. ბაზრობა, რომელიც გამყიდველებს შორის არსებული საოცარი სოლიდარობის გრძნობითაა მოცული, სხვა ადგილას ან სხვა მიზნით სრულიად გამოუსადეგარი იქნებოდა.

Photo by Donika Çina

Photo by Donika Çina

The final exhibition of the first Stage of the project “Discover Eliava”

17:00- 19.00
10.06.2014  Eliava Market, 156 Booth (car part area), Tbilisi

We, Donika Çina and Katharina Stadler, two conceptual artists, work on the notion of self initiative at the car parts section of Tbilisi’s Eliava Market, a place which from the outside – the population in Tbilisi at large – is mostly perceived as polluted, unorganized and sub-standard becoming hence a place judged for what it is not instead of being recognized for what it is.

The rhythm on site is framed by the structure of repetitive working hours, the existing space and the interactions between the sellers and possible customers as well as between the sellers themselves. At first this rhythm seems to cycle solely around money, manifesting the market as a place of monetary transaction per se.
Then the all visible reusing points out another circulation in making a living: through the to be sold goods, which are mainly of second hand quality as well as through the set up of the infrastructure, namely interiors designed of left over material, trash, etc.

This does not only derive from improvisation but from knowledge of the possible to work within limitation itself. A knowledge which can be considered to have derived from Soviet period, when goods were scarce and solutions to be found.
Framed by a unique sense of solidarity among the sellers, a market built up from all that is of no use otherwise or anywhere else.

We are here sketch by Katharina Stadler

We are here
sketch by Katharina Stadler

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s